نوشته شده توسط : ali

نشان جغرافیایی چیست؟

نشان جغرافیایی نشانه‌ای است که بر روی کالاهایی که دارای یک منطقه جغرافیایی خاص بوده و کیفیت و شهرت آن بواسطه آن منطقه جغرافیایی می‌باشد، بکار می رود. بطور عام، یک نشانه جغرافیایی شامل نام و محل منشاء کالاهاست. محصولات کشاورزی معمولا دارای کیفیتی هستند که نشأت گرفته از محل تولید آنهاست و تحت تاثیر فاکتورهای جغرافیایی محلی خاص نظیر آب و هوا و خاک می‌باشند. اینکه آیا یک نشانه بعنوان نشانه جغرافیایی عمل می‌کند بستگی به قانون ملی و آگاهی مصرف کنننده دارد. نشانه‌های جغرافیایی می‌توانند برای انواع زیادی از محصولات کشاورزی نظیر (Tuscany) برای روغن زیتون تولید شده در ایتالیا، یا (Roquefort) برای پنیر تولید شده دراین منطقه از فرانسه بکار روند.

استفاده از نشانه‌های جغرافیایی به محصولات کشاورزی محدود نمی‌شود. نشانه‌های جغرافیایی می‌توانند کیفیت خاص یک محصول را که بواسطه عوامل انسانی که در محل تولید آن محصول وجود دارند، برجسته و نمایان سازند، نظیر سنتها و مهارت‌های خاص تولید . محل منشأ می‌تواند یک روستا، یک شهر، یک منطقه با یک کشور باشد. یک مثال برای کشور کلمه (سوئیس) است که در بسیاری از کشورها بعنوان یک نشانه جغرافیایی برای محصولات ساخت سوئیس بویژه ساعت در نظر گرفته می‌شود.

اسم مبدأ چیست؟

اسم مبدأ بک نوع خاص از نشانه جغرافیایی است که برروی محصولاتی بکار می‌رود که دارای یک کیفیت خاص بوده و آن کیفیت خاص منحصرا یا اساسأ برای محیط جغرافیایی خاص است که آن محصولات در آنجا تولید می‌شوند. مفهوم نشان جغرافیایی در برگیرنده اسامی مبدأ می‌شود. نمونه‌هایی از اسامی مبدأ که در کشورهای عضو معاهده لیسبون به منظور حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بین الملل آنها، حمایت می‌گرداند، عبارتند از: فرش اصفهان برای فرش تولید شده در اصفهان – عایق رطوبتی دلیجان برای عایق تولید شده در شهرستان دلیجان – رطب مضافتی بم تولید شده در منطقه بم

چرا نشانه های جغرافیایی نیاز به حمایت دارند؟

نشانه‌های جغرافیایی برای اطلاع مصرف کنندگان از منشأ و کیفیت محصولات بکار می‌روند. بسیاری از نشانه‌های جغرافیایی شهرت با ارزشی را کسب کرده‌اند که در صورت  عدم حمایت کافی از آنها ممکن است که توسط عوامل تجاری متقلب مورد سوء استفاده قرار گیرند. استفاده نادرست از نشانه‌های جفرافیایی توسط اشخاص غیر مجاز ، برای مثال (دارجیلینگ) برای چایی که در باغهای چایی دارجینگ پرورش داده نشده برای مصرف کنندگان و تولید کنندگان مشروع زیان آور است. مصرف کنندگان فریب خورده و باور می‌کنند که یک محصول مرغوب با کیفیت خاص خریداری می‌کننند در حالی که در واقع یک محصول تقلبی بی‌ارزش را می‌خرند. تولید کنندگان ضرر می‌بینند، زیرا تجارت با ارزش از آنها برگرفته شده و شهرت کسب شده برای محصولاتشان نیز ضربه می‌بیند.

تفاوت بین نشانه‌های جغرافیایی و علامت تجاری چیست؟

علامت تجاری نشانه‌ای است که توسط یک شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد تا کالاها و خدمات خود را از کالاها و خدمات سایر شرکتها متمایز کند. علامت تجاری به صاحب آن حق منع دیگران از استفاده از آن علامت را می‌دهد. نشانه جغرافیایی به مصرف کنند می‌گوید که یک محصول در یک مکان خاص تولید شده و دارای خصوصیات خاصی می‌باشد که بواسطه محل تولید آن است. نشانه جغرافیایی می‌تواند توسط تمام تولید کنندگان که محصولات خود را در آن مکان جغرافیایی تولید می‌کنند، مورد استفاده قرار گیرند.

چگونه یک نشان جغرافیایی حمایت می شود؟

نشانه‌های جغرافیایی می‌توانند طبق قوانین ملی و تحت عناوین گوناگون، نظیر قانون حمایت در برابر رقابت نامشروع، قانون حمایت از مصرف کننده، قانون حمایت از علائم تأییدی یا قوانین خاص مربوط به حمایت از نشانه‌های جغرافیایی و مبدأ حمابت گردند. در واقع ، اشخاص غیر مجاز نباید از نشانه‌های جغرافیایی که استفاده از آنها احتمال به اشتباه انداختن عموم در رابطه با مکان درست محصول را باعث می‌شود، استفده کنند. مجازات‌های قابل اجرا شامل حکم دادگاه در جهت جلوگیری از استفاده غیر مجاز، پرداخت خسارت، جریمه و در موارد حاد مجازات زندان است.

چگونه نشانه‌های جغرافیایی در سطح بین المللی حمایت می شوند؟

تعدادی از معاهدات اداره شده توسط وایپو، حمایت از نشانه‌های جغرافیایی را فراهم می‌آورند، بویژه کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی ۱۸۸۳، و معاهده لیسبون به منظور حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بین المللی آنها.

نشانه جغرافیایی (عام) چیست؟

اگر اسم یک محل بعنوان تعیین کننده یک سبک خاص از محصول باشد، نه بعنوان نشانگر محل منشأ آن محصول، این اسم دیگر بعنوان نشانه جغرافیایی بکار نمی رود. بعنوان مثال (خردل ویجون) یک سبک خردل است. سالها پیش در شهر ویجون فرانسه بوجود آمد و در طول زمان برای نشان دادن یک سبک خاص از خردل بکار رفته است که در بسیاری از جاها ساخته  میشود. بتابراین (خردل ویجون) اکنون یک نشانه عام است و مربوط به یک سبک از خردل می باشد، نه یک محل.

نقش وایپو در حمایت از نشانه های جغرافیایی چیست؟

وایپو تعدادی از معاهدات بین المللی را اداره می‌کند که جزآ یا کلآ به حمایت از نشانه‌های حغرافیایی می‌پردازند (بویژه کنوانسون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، و معاهده لیسبون برای حمایت از اسامی مبدأ  و ثبت بین المللی آنها). بعلاوه کشورهای عضو وایپو و سایر کشورهای ذینفع در جلسات وایپو راه‌های جدید برای ارتقاء حمایت بین المللی از نشانه‌های جغرافیایی را دنبال می‌کنند.

حمایت از نشان جغرافیایی درایران

ثبت نشان جغرافیایی ایران

کشور ما ایران به جهت قدمت تاریخی ، تنوع آب و هوایی، تنوع قومی و موقعیت جغرافیایی (چهارراه تجارت و ارتباطات دنیای قدیم قرار داشت براینکه جاده ابریشم از نیمه شمالی کشور جاده ادویه از نیمه جنوبی کشور عبور می کرده است) موجب شده که محصولات کشاورزی و فرآورده های جانبی و همچنین منابع ژنتیک آن بسیار متنوع گردد. و این برای مردم ما فرصت منحصر به فردی ایجاد می کند که بتواند یکی از مراکز تولید ، فرآوری و صادرات محصولات کشاورزی شود. لذا باید ضمن ایجاد بسترهای حقوقی لازم یاد بگیریم که چگونه از ظرفیتهای، حقوق مالکیت معنوی (صنعتی) چه در سطح ملی و چه بین المللی حداکثر استفاده ببریم.

خوشبختانه با تصویب قانون حمایت از نشانه های جغرافیایی مصوب ۱۳۸۳ و آئین نامه اجرایی آن نشانه های جغرافیایی در ایران پس از طی تشریفات قانونی ثبت سپس حمایت می گردد.

باتوجه به اینکه کشور ما عضو کنوانسیون پاریس راجع به حمایت از نشان جغرافیایی می باشد می‌توان این نشان های جغرافیایی را در سایر کشورهای عضو ثبت و تحت حمایت قرار داد.

ویژگی لازم جهت نشان جغرافیایی ایران

تعریف

بند الف ماده یک- نشانه‌ جغرافیائی‌ نشانه‌ای‌ است‌ که‌ مبدأ کالائی‌ را به‌ قلمرو، منطقه‌ یا ناحیه‌ای‌ از کشور منتسب‌ می‌سازد، مشروط‌ بر این‌ که‌ کیفیت‌ و مرغوبیت‌، شهرت‌ یا سایر خصوصیات‌ کالا اساساً قابل‌ انتساب‌ به‌ مبدأ جغرافیائی‌ آن‌ باشد.

بند ب ماده یک- کالا، یعنی هرگونه محصول طبیعی و کشاورزی و یا فرآورده های آن یا صنایع دستی و یا تولیدات صنعتی.

بند د ماده یک – تولید کننده یعنی هر شخصی که به تولید و فرآوری محصولات کشاورزی دامی و غذایی یا ساخت و تولید ابزار صنعتی و مصنوعات دستی اشتعال دارد یا از مواد طبیعی به منظور تولید بهره برداری می‌کند یا در تجارت محصولات مذکور فعالت می کند.


نشانه های جغرافیایی زیر مورد حمایت نیستند:

الف‌ – نشانه‌هائی‌ که‌ با تعریف‌ بند (الف‌) ماده‌ (۱) منطبق‌ نباشند.

ب‌ – نشانه‌هائی‌ که‌ برخلاف‌ موازین‌ شرعی‌، اخلاق‌ حسنه‌ و یا نظم‌ عمومی‌ باشند.

ج‌ – نشانه‌هائی‌ که‌ در کشور مبدأ خود حمایت‌ نمی‌شوند یا حمایت‌ از آنها متوقف‌ شده‌ است‌ یا متروک‌ گردیده‌اند، در چارچوب‌ معاهداتی‌ که‌ کشور ایران‌ به‌ آنها ملحق‌ شده‌ است


طبق ماده ۱۱ قانون هر ذی‌نفع‌ یا مقام‌ صلاحیتدار می‌تواند موارد زیر را از دادگاه‌ بخواهد:

الف‌ – ابطال‌ ثبت‌ نشانه‌ جغرافیائی‌ که‌ شرایط‌ مقرر در ماده‌ (۵) درمورد آن‌ رعایت‌ نشده‌ است‌.

ب‌ – اصلاح‌ ثبت‌ نشانه‌، به‌ این‌ علت‌ که‌ نشانه‌ موجود در گواهینامه‌ ثبت‌ با نشانه‌ مورد نظر مطابقت‌ ندارد و یا این‌ که‌ کیفیت‌، مرغوبیت‌، شهرت‌ و یا سایر خصوصیات‌ کالائی‌ که‌ نشانه‌ مبدأ جغرافیائی‌ برای‌ آن‌ استفاده‌ می‌شود، در گواهینامه‌ مربوط‌ ذکر نشده‌ یا ناقص‌ است‌.

در هر دعوی‌ که‌ برطبق‌ این‌ ماده‌ اقامه‌ می‌شود، دادخواست‌ ابطال‌ یا اصلاح‌ به‌ (مالک‌ نشانه‌) یا قائم‌مقام‌ قانونی‌ او ابلاغ‌ می‌شود و به‌ هزینه‌ خواهان‌ از طریق‌ آگهی‌ در روزنامه‌ رسمی‌ و یکی‌ از روزنامه‌های‌ محلی‌ به‌ اطلاع‌ عموم‌ اشخاص‌ ذی‌نفع‌ می‌رسد.

طبق مواد ۱۱،۱۲،۱۳،۱۴،۱۵،۱۶  آیین نامه اجرایی نشانه جغرافیایی موارد اعتراض به صورت ذیل میباشد:

– در صورت رد اظهارنامه ثبت نشانه جغرافیایی مرجع ثبت ملزم است دلایل رد را به نحو مکتوب به متقاضی ابلاغ نماید. متقاضی می‌تواند ضمن پرداخت هزینه‌های مربوط ظرف مهلت مقرر اعتراض خود را به دادگاه تقدیم نماید.

تبصره ـ مهلت اعتراض برای اشخاص مقیم ایران ۳ ماه و برای اشخاص مقیم خارج از کشور ۶ ماه از زمان ابلاغ خواهد بود.

– هر شخصی که نسبت به پذیرش ثبت اظهارنامه نشانه جغرافیایی اعتراض داشته باشد باید ظرف مهلت ۶۰ روز از تاریخ انتشار آگهی اعتراض خود را ضمن پرداخت هزینه‌های مقرر همراه با دلایل و مدارک استنادی به مرجع ثبت تسلیم نماید.

تبصره ـ اگر معترض شخصی است که نشانه جغرافیایی قبلاً بنام او ثبت نشده‌است باید در حین اعتراض ضمن پرداخت حق‌الثبت و تمام مخارج مربوطه اظهارنامه ثبت نشانه جغرافیایی خود را مطابق مقررات مندرج در قانون و این آئین‌نامه تسلیم نماید.

– مرجع ثبت موظف است ظرف ۳۰ روز نسخه‌ای از اعتراضیه را به انضمام مدارک و دلایل استنادی به متقاضی ثبت ابلاغ نماید.

– متقاضی مکلف است از تاریخ ابلاغ اعتراضیه، پاسخ خود را ظرف ۳۰ روز نسبت به اعتراض وارده به مرجع ثبت تسلیم نماید. در صورتی که متقاضی ساکن ایران نباشد مهلت مذکور برای تسلیم پاسخ ۶۰ روز خواهد بود.

– هرگاه متقاضی به اعتراض معترض تمکین نماید درخواست او مسترد شده تلقی می‌شود و مراتب کتباً به معترض اعلام می‌گردد تا در صورتیکه نشانه جغرافیایی وی به ثبت نرسیده باشد بر طبق اظهارنامه‌ای که حین اعتراض تسلیم شده است نسبت به‌ثبت آن اقدام نماید.

– در صورت عدم تمکین متقاضی با درخواست معترض موضوع در کمیته‌ای مرکب از رئیس اداره و یک نفر به انتخاب رئیس سازمان و یک کارشناس به‌انتخاب مدیرکل ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی مورد رسیدگی قرار می‌گیرد و تصمیم کمیته از سوی طرفین ظرف دو ماه برای اشخاص مقیم در ایران و ۳ ماه برای اشخاص مقیم در خارج از ایران قابل شکایت در محاکم عمومی تهران می‌باشد.

تبصره۱ـ تصمیم‌گیری در این کمیته با اکثریت آراء می‌باشد.

تبصره۲ـ کارشناس رسیدگی کننده نمی‌تواند نسبت به همان موضوع در کمیته عضویت پیدا کند.

 

تغییرات

سازمان‌ ثبت‌ اسناد می‌تواند درصورت‌ وجود اشتباهات‌ شکلی‌ با اطلاع‌ ذی‌نفع‌ پس‌ از بررسی‌ دلائل‌ و مدارک‌ مستند نسبت‌ به‌ تصحیح‌ اشتباه‌ تصمیم‌گیری‌ و اقدام‌ کند.

تبصره‌ – چنانچه‌ رفع‌ اشتباه‌ مستلزم‌ تغییر در ثبت‌ نشان‌ باشد این‌ امر تابع‌ مقررات‌ مواد (۷)، (۸)، (۹) و بند (ب‌) ماده‌ (۵) این‌ قانون‌ خواهد بود.

(ماده‌ ۷

اظهارنامه‌ ثبت‌ نشانه‌ جغرافیائی‌، توسط‌ اشخاص‌ زیر به‌ سازمان‌ ثبت‌ اسناد و املاک‌ کشور تسلیم‌ می‌شود:
الف ‌ – هر شخص‌ حقیقی‌ یا حقوقی‌ و همچنین‌ گروههائی‌ از این‌ اشخاص‌ که‌ در مکان‌ جغرافیائی‌ مندرج‌ در اظهارنامه‌ به‌ تولید کالای‌ مذکور در آن‌ مشغولند.

ب‌ – هر مرجع‌ صلاحیتدار در امر تولید، توزیع‌ و سیاستگذاری‌ کالای‌ مورد ثبت‌.

ماده‌ ۸

موارد زیر باید در اظهارنامه‌ قید شود:

الف‌ – نام‌، نشانی‌، تابعیت‌ و سمت‌ قانونی‌ تسلیم‌ کننده‌.

ب‌ – نشانه‌ جغرافیائی‌ که‌ ثبت‌ آن‌ درخواست‌ شده‌ است‌.

ج‌ – مکانی‌ که‌ نشانه‌ جغرافیائی‌ به‌ آن‌ مربوط‌ است‌.

د – کالائی‌ که‌ نشانه‌ جغرافیائی‌ به‌ آن‌ مربوط‌ است‌.

هـ – کیفیت‌، مرغوبیت‌، شهرت‌ و سایر خصوصیات‌ کالائی‌ که‌ نشانه‌ جغرافیائی‌ برای‌ آن‌ به‌کار می‌رود.

تبصره‌ – هزینه‌های‌ ثبت‌ اظهارنامه‌ از متقاضی‌ ثبت‌ دریافت‌ خواهد شد.

ماده‌ ۹

 نحوه‌ و مراحل‌ ثبت‌ اظهارنامه‌ به‌ قرار زیر است‌:

الف‌ – سازمان‌ ثبت‌ اسناد و املاک‌ کشور اظهارنامه‌ را از نظر مطابقت‌ با بند (ب‌) ماده‌ (۵) و مواد (۷) و (۸) این‌ قانون‌ و آئین‌نامه‌ اجرائی‌ آن‌ بررسی‌ کرده‌، درصورت‌ دارابودن‌ شرایط‌، آن‌ را آگهی‌ می‌کند.

ب‌ – درصورت‌ عدم‌ رعایت‌ شرایط‌ مقرر در بند (الف‌) ذی‌نفع‌ یا مقام‌ صلاحیتدار می‌تواند برطبق‌ آئین‌نامه‌ اجرائی‌ این‌ قانون‌، اعتراض‌ خود را نسبت‌ به‌ تقاضای‌ ثبت‌ نشانه‌ جغرافیائی‌ به‌ سازمان‌ ثبت‌ اسناد و املاک‌ کشور تسلیم‌ نماید.

ج‌ – سازمان‌ ثبت‌ اسناد و املاک‌ کشور نسخه‌ای‌ از اعتراضیه‌ را به‌ متقاضی‌ ثبت‌ ابلاغ‌ می‌کند. متقاضی‌ مکلف‌ است‌ ظرف‌ مهلت‌ مقرر به‌ آن‌ پاسخ‌ دهد، عدم‌ ارسال‌ پاسخ‌ از سوی‌ متقاضی‌ درموعد مقرر به‌ منزله‌ انصراف‌ از تقاضای‌ ثبت‌ است‌.

د – هرگاه‌ متقاضی‌ متقابلاً پاسخی‌ ارسال‌ دارد، سازمان‌ ثبت‌ اسناد و املاک‌ کشور نسخه‌ای‌ از آن‌ را دراختیار معترض‌ قرار می‌دهد و پس‌ از بررسی‌ نظرات‌ طرفین‌، درمورد وارد بودن‌ یا نبودن‌ اعتراض‌ تصمیم‌ می‌گیرد.

هـ – هرگاه‌ سازمان‌ ثبت‌ اسناد و املاک‌ کشور تشخیص‌ دهد که‌ شرایط‌ مندرج‌ در بند (الف‌) این‌ ماده‌ رعایت‌ شده‌ و به‌ تقاضای‌ ثبت‌ نیز اعتراض‌ نشده‌ یا اعتراض‌ رد گردیده‌، نشانه‌ جغرافیائی‌ را ثبت‌ کرده‌ و آگهی‌ لازم‌ را در این‌ خصوص‌ منتشر می‌کند و گواهینامه‌ ثبت‌ را به‌ نام‌ متقاضی‌ ثبت‌ صادر خواهد کرد.

ماده‌ ۵

نشانه‌های‌ جغرافیائی‌ زیر مورد حمایت‌ نیستند:

الف‌ – نشانه‌هائی‌ که‌ با تعریف‌ بند (الف‌) ماده‌ (۱) منطبق‌ نباشند.

ب‌ – نشانه‌هائی‌ که‌ برخلاف‌ موازین‌ شرعی‌، اخلاق‌ حسنه‌ و یا نظم‌ عمومی‌ باشند.)

مرجع ثبت ظرف ۱۵ روز از تاریخ وصول از لحاظ رعایت جنبه‌های شکلی و شرایط مقرر در قانون و این آئین‌نامه اظهارنامه و ضمائم آن را مورد بررسی قرار می‌دهد.

اگر در نتیجه بررسی، مرجع ثبت ایرادات و نواقصی در اظهارنامه و ضمائم آن مشاهده نماید باید به صورت مکتوب و با قید جزئیات مراتب را به متقاضی ابلاغ نماید تا ظرف مهلت مقرر در این آئین‌نامه اقدام به رفع نقص نماید. در صورت عدم رفع نقص اظهارنامه رد می‌شود.

 تبصره ـ مهلت رفع نقص برای متقاضیان ایرانی ۳ ماه و برای متقاضیان خارج از کشور ۶ ماه از زمان ابلاغ محاسبه می‌شود. چنانچه مدت مزبور کفایت ننماید متقاضی فقط برای یک بار می‌تواند استمهال نماید.



:: بازدید از این مطلب : 89
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 14 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

شرکت هلدینگ شرکتی است که، صاحب سهام مهم شرکتهای دیگر می باشد. این اصطلاح  برای شرکتهایی به کار می رود که کالا یا خدمت تولید نمی کنند؛ در عوض، هدف آنها این است که با مالکیت سهام دیگر شرکتها، گروهی از شرکت ها را تشکیل دهند. شرکت های هلدینگ منجر به کاهش ریسک صاحبان سهام می شوند، و همچنین می توانند به مالکیت و کنترل تعدادی از شرکت ها منجر شوند.

در ایالات متحده، مالکیت ۸۰ درصد یا بیشتر از سهام قابل رأی دهی و ارزش گذاری شده، قبل از تثبیت منافع مالیات از قبیل سود سهام معاف از مالیات ادعا شده، باید مشخص شوند. اینگونه است که، اگر شرکت (الف) مالکیت ۸۰ درصد یا بیشتر از سهام شرکت (ب) را دارا باشد، معاف از پرداخت مالیت سود سهام پرداخت شده به سهامداران شرکت (ب) می شود. در پرداخت سود سهام از ( الف ) به ( ب ) ، در اصل شرکت ( الف )  پول نقد را از یک شرکت به شرکتی دیگر منتقل می کند. همانگونه که سود سهام برای سهامداران مشروع و عادی می باشد، هر کدام از سهامداران، مالیات معمول بر سود سهام را پرداخت خواهند کرد.

گاهی اوقات، یک شرکت در صورتی می تواند به عنوان یک شرکت هلدینگ اصیل شناخته شود که در کنار نام خود هلدینگ یا (هلدینگ) را اضافه کند.

همچنین شرکت مادر شرکتی است که سهام آن شرکت در مقابل شرکت دیگر (شرکت زیر مجموعه) به اندازه کافی دارای حق رأی باشد تا کنترل مدیریت و عملیات ها به وسیله تأثیر گذاری و یا انتخاب هیئت مدیره لحاظ گردد. یک شرکت مادر شرکتی می تواند باشد که به طور کلی صاحب شرکت دیگری است. این شرکت به عنوان “شرکت تابعه با مالکیت کامل” نامیده می شود. هنگامی که یک شرکت موجود، یک شرکت جدیدی را ایجاد می کند و اکثریت سهام آن را برای خودش نگه می دارد و از دیگر شرکت ها دعوت می کند تا اقلیت سهام را خریداری کنند، آن شرکت، یک شرکت مادر نامیده می شود.



:: بازدید از این مطلب : 94
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 14 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

قوانین علیه سوء استفاده از علامت تجاری و استفاده غیر مجاز از آن

در ابتدا برای بررسی موارد نقض انحصار علامات تجاری جهت یادآوری به ارائه تعریف کوتاهی از علامت تجاری خواهیم پرداخت:
بنا بر تعریف ارائه شده در سایت سازمان ثبت شرکتها علامت تجاری نشانی است که قادر است کالاهای تولیدی یا خدمات ارائه شده توسط یک شخص/بنگاه را از کالاها یا خدمات سایر بنگاه‌ها با اشخاص متمایز نماید.


طبق ماده 30 قانون علامت‌، علامت جمعي و نام تجاري عبارتند از:

الف ـ علامت يعني هر نشان قابل رؤيتي كه بتواند كالاها يا خدمات اشخاص حقيقي يا حقوقي را از هم متمايز سازد.
ب ـ علامت جمعي يعني هر نشان قابل رؤيتي كه باعنوان علامت جمعي در اظهارنامه ثبت معرفي شود و بتواند مبدأ و يا هرگونه خصوصيات ديگر مانند كيفيت كالا ياخدمات اشخاص حقيقي و حقوقي را كه از اين نشان تحت نظارت مالك علامت ثبت شده جمعي استفاده مي‌كنند متمايز سازد.
ج ـ نام تجارتي يعني اسم يا عنواني كه معرف و مشخص‌كننده شخص حقيقي ياحقوقي باشد.
شایان ذکر می باشد که ثبت علامت مخصوص یک مجموعه منافع بسیاری همراه خواهد داشت که مهمترین آن انحصاری شدن این علامت پس از ثبت می باشد که در این مقاله به تبعات عدم رعایت حق انحصار آن خواهیم پرداخت :
در مقلات قبلی به شرایط ثبت علامت تجاری و قوانین تابع آن اشاره شد که مهمترین آن لزوم رعایت حق انحصار علامت می باشد وبر طبق این قانون از زمان ثبت قانونی یک علامت توسط افراد در صورت عدم رعایت حق انحصار با شخص خاطی بر خورد قانونی خواهد شد.و شخص حقیقی و حقوقی که از علامت سوء استفاده کرده و یا جعل نموده باشد از سوی قانون مجرم شناخته می شود و مورد پیگیری قانونی قرار خواهد گرفت چنانچه در قانون مجازات اسلامی بنا به ماده 529 چنین اشاره شده است :
هر کس مهر یا منگنه یا علامت یکی از شرکت های غیر دولتی را که مطابق قانون تشکیل شده است یا یکی از تجارتخانه ها را جعل کند یا با علم به جعل استعمال نماید، علاوه بر جبران خسارت وارده به حبس از سه ماه تا دو سال محکوم خواهد شد.
بنا بر اشاره این قانون که علاوه بر جعل و سوء استفاده از علامات تجاری مجموعه ها به سوء استفاده از علامات در انحصار دولت نیز اشاره کرده است و حداقل توابع قانونی آن را اعلام نموده است.
این قانون تنها مشمول استفاده از علامت تجاری یک مجموعه نمی باشد در صورتی که شخصی در جهت منافع شخصی از مهر مجموعه دیگری استفاده نماید و برای فرد ویا افراد دیگری باعث بروز خسارت گردد علاوه بر جبران خسارت محکوم به حبس خواهد شد. پر واضح است که قانون سعی دارد از این طریق راه را برای سوء استفاده افرادی و یا حتی کارمندانی که به اسناد و مهرهای رسمی یک محموعه دارند سد نماید. که البته غیر ازسوء استفاده از مهر اصیل یک مجموعه مسلما جعل آن نیز مشمول پی گیری قانونی و تعیین حکم خواهد بود.
و در رابطه با بحث تخصصی این مقاله در رابطه با سو استفاده و عدم رعایت حق انحصار علامات تجاری نیز این قوانین بطور سخت گیرانه ایی حاکم می باشد به طوری که قوانینی توسط قانون گذار وضع گردیده است که طی آن متخطی علاوه بر جزای نقدی به حبس تعزیری از 91 روز تا 6 ماه یا هر دو محکوم می شود.در این ماده نیز صرفاَ به تعیین مجازات حبس و جزای نقدی اکتفا شده است و تصمیمی در خصوص اموال و یا منافعی که از طریق به دست آمده است کرفته نشده است و تصمیم گیری در مورد آنها به عهده دادستان ،بازپرس و قاضی قرار داده است و مقرر نموده است که با توجه به ارزیابی شرایط در این مورد تصمیم گرفته شود تا ضبط و یا معدوم گردد.
مجموعه کیا ثبت در این مقاله تلاش نموده است شما را از حقوقی که پس از ثبت یک برند و یا علامت تجاری خواهید داشت آشنا می نماید و همچنین اگر در صدد ثبت علامت تجاری و یا برند می باشید مشاورین ما همواره همراه شما می باشند.
در آخر مهمترین نکته که صاحبین علامت تجاری باید به آن توجه نمایند این نکته می باشد که صاحب علامت می تواند یک نسخه از گواهینامه ثبت علامت را که حاوی اطلاعاتی از قبیل :
1 )تاریخ وصول اظهارنامه 2 ) تاریخ ثبت علامت و شماره ی ثبت آن 3) اسم و شغل و تابعیت و اقامتگاه صاحب علامت 4) نوع مال التجاره و یا محصول و یا طبقات علامت مزبور 5) در صورتی که علامت قبلاَ در کشورهای خارج ثبت شده باشد تاریخ و شماره و محل ثبت آن 6) تاریخ صدور تصدیق 7) مدت اعتبار علامت 8) -امضاء رئیس شعبه ی ثبت علایم تجارتی و مدیر کل اسناد و املاک



:: بازدید از این مطلب : 86
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 14 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

سال مالی
سال مالی شرکت روز اول فروردین هر سال آغاز می شود و روز آخر اسفند همان سال به پایان می رسد. اولین سال مالی شرکت از تاریخ تأسیس تا آخر اسفند ماه همان سال می باشد.

صورت حساب شش ماهه
هیأت مدیره باید مطابق ماده 137 لایحه قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت لااقل هر شش ماه یک بار خلاصه صورت دارایی و قروض شرکت را تنظیم کرده به بازرس بدهد.


حساب های سالانه
هیأت مدیره شرکت باید پس از انقضای هر سال مالی طبق ماده 232 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت، صورت دارایی و دیون شرکت، همچنین ترازنامه و حساب عملکرد و حساب سود و زیان شرکت و به ضمیمه گزارشی درباره فعالیت و وضع عمومی شرکت طی سال مالی مزبور، تنظیم کند. اسناد مذکور در این ماده باید اقلاً بیست روز قبل از تاریخ تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه در اختیار بازرس گذاشته شود، تا پس از رسیدگی با گزارش بازرس به مجمع عمومی صاحبان سهام تقدیم گردد.

حق مراجعه صاحبان سهام
از پانزده روز قبل از انعقاد مجمع عمومی سالانه هر صاحب سهامی می تواند، در مرکز اصلی شرکت به صورت حساب ها و صورت اسامی صاحبان سهام مراجعه کرده و از ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت رونوشت بگیرد.

اقلام ترازنامه استهلاک
ارزیابی دارایی های شرکت طبق موازین و اصول صحیح حسابداری به عمل خواهد آمد. در ترازنامه باید استهلاک اموال و اندوخته های لازم در نظر گرفته شود ولو آنکه پس از وضع استهلاک و اندوخته ها سود قابل تقسیم باقی نماند یا کافی نباشد. پایین آمدن ارزش دارایی ثابت خواه در نتیجه استعمال، خواه بر اثر تغییرات فنی و خواه به علل دیگر باید در استهلاک منظور گردد. برای جبران کاهش احتمالی ارزش سایر اقلام دارایی و زیان ها و هزینه های احتمالی باید ذخیره لازم منظور گردد.
تبصره 1 - تعهداتی که شرکت آن را تضمین کرده است باید با قید مبلغ در ذیل ترازنامه آورده شود.

تقدیم ترازنامه
ترازنامه هر سال مالی باید حداکثر مدت 4 ماه پس از انقضای سال مالی شرکت برای تصویب به مجمع عمومی صاحبان سهام تقدیم گردد.

مفاصا
تصویر ترازنامه از طرف مجمع عمومی برای هیأت مدیره به منزله مفاصای آن سال مالی خواهد بود.

سود خالص
سود خالص شرکت در هر سال مالی عبارت است از درآمد حاصله در همان سال مالی، منهای کلیه هزینه ها واستهلاکات و اندوختهها.

اندوخته قانونی وا ختیاری
از سود خالص شرکت پس از وضع زبان های وارده در سالهای قبل بایدمعادل یک بیستم آن بر طبق ماده 140 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت به عنوان اندوخته قانونی موضوع شود. هر تصمیمی برخلاف این امر باطل است.

سود قابل تقسیم
سود قابل تقسیم عبارت است از سود خالص سال مالی شرکت منهای زیان های سال مالی قبل واندوخته قانون مذکور در ماده فوق و سایر اندوختههای اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سالهای قبل که تقسیم نشده است. تقسیم سود واندوخته بین صاحبان سهام فقط پس از تصویب مجمع عادی جایز خواهد بود. درصورت وجود منافع تقسیم ده درصد از سود ویزه سالانه صاحبان سهام، الزامی است.



:: بازدید از این مطلب : 141
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 14 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

تمامی افرادی که به صورت مستقیم ویا غیر مستقیم در حوزه امور بازرگانی و صادرات و واردات فعال می باشند الزاما با کارت بازرگانی و لزوم و قوانین دریافت و استفاده از آن آشنایی دارند، و به عبارتی اخذ این کارت شاید به تعبیری یکی از نخستین قدم ها در راه ورود به دنیای تجارت باشد ،در تعریف کارت بازرگانی آمده است که این کارت به معنای مجوزی است که برای اشخاص حقیقی و حقوقی صادر می شود که به موجب آن که در ماده 2 قانون صادرات اشاره شده است به دارنده اجازه شرکت در امور تجارت بین المللی را می دهد. این کارت با درخواست از اتاق بازرگانی و طی مراحلی خاص به اشخاص حقیقی و حقوقی اعطا خواهد شد .و در حال حاضر اعتبار آن برای دارنده آن یک سال می باشد که این زمان با رعایت شرایط و ارائه مدارک قابل تمدید است البته برای حصول شرایط و دانش لازمه کلاس هایی برگزار می شود که متقاضیان می توانند در آن شرکت نمایند.


همانگونه که اشاره شد کارت بازرگانی برای ورود به عرصه تجارت بین الملل و واردات و صادرات کالا ضروری می باشد و توجه داشته باشید که کارت بازرگانی جزء مدارکی می باشد که توسط بانکها از تاجر و فعال تجاری درخواست می شود پس می توان به اختصار به فواید اخذ این کارت برای افراد فعال در امور تجاری به موارد زیر اشاره کرد:
1-فعالیت تجاری در حوزه بین الملل و ثبت سفارش و ترخيص كالا
2-واردات از مناطق آزاد که بدون داشتتن این مجوز مقدور نمی باشد
3-افرادی که لزوم تاجر نیستند با در دست داشتن این امتیاز در گمرک به حق العمل کاری می پردازند
4-همچنین به جز فعالیت در زمینه صادرات کالا دارنده این کارت می تواند به واردات تمامی کالاهای مجاز بپردازد
چگونه کارت بازرگانی در یافت نماییم :

افراد حقیقی ایرانی و خارجی که شرایط زیر را داشته باشند مجاز به کسب کارت بازرگانی می باشند:

اشخاص حقیقی ایرانی
داشتن حد اقل 21 سال تمام.
برگ پایان خدمت نظام و یا برگ معافیت برای آقایان.
داشتن سه سال سابقه فعالیت های تجاری / تولیدی به تائید دونفر از دارندگان کارت بازرگانی و یا داشتن مدرک مجوز تولید صادره یکی از وزارتخانه متبوع.
داشتن محل کسب ( متناسب با رشته فعالیت ) ثبت شرکت اعم از ملکی/استیجاری.
داشتن دفاتر قانونی با ارائه اظهار نامه های ثبتی.
داشتن حساب جاری معتبر نزد یکی از بانک‌های عامل کشور.
اشخاص حقیقی غیرایرانی
داشتن کلیه شرایط مقرر برای اشخاص ایرانی به استثنای برگ پایان خدمت نظام/معافیت.
داشتن پروانه کار و اقامت معتبر.



:: بازدید از این مطلب : 82
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 14 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

فصل اول: محصولات در صنعت شیمیایی


1- محصولات شیمیایی که در صنایع و علوم و عکاسی (فتوگرافی)، مواد آب دادن فلزات و ترکیبات شیکیایی جهت جوشکاری، محصولات شیمیایی جهت حفظ مواد غذایی، مواد دباغی، کشاورزی و پرورش نباتات و جنگلبانی، ترکیبات آتش نشانی، مواد چسب دار برای صنای و کود طبیعی و مصنوعی، استعمال می‏شود.

2- لاک و مواد ضد زنگ زدگی و جلوگیری از فاسد شدن چوب، مواد رنگی، مواد اکاله، رنگ، روغن جلا، صمغ، فلزات به شکل ورق و گرد به منظور نقاشی، تزیین و آرایش.

3- ترکیبات به منظور سفید کردن و سایر موارد که برای شستشو استفاده می‏شود. ترکیباتی که به منظور تمیز کردن و براق نمودن، لکه گیری، گرفتن چربی، ساییدن و صیقل دادن کاربرد دارند. صابون عطریات، مواد آرایشی، محلولهای موی سر و گرد، روغن اسانس و خمیر دندان.

4- انواع روغن و چربی‎ها‏ی صنعتی (به استثنای چربیهای خوراکی و روغن اسانس)، انواع سوخت (از جمله بنزین) و مواد روشنایی، شمع، شمع مومی، گچی، روغن ماشین، ترکیبات گردگیر و جاذب، شمع کوچک (شب سوز) فتیله.

5- مواد خوراکی و آشامیدنی مخصوص بیماران و کودکان مشمع و لوازم جراحت بندی، مواد دارویی و بیطاری و بهداشتی، لوازم پر کردن دندان، موم دندان سازی، مواد ضد عفونی کردن ترکیبات برای از بین بردن علف‎ها‏ی هرز، حشرات و حیوانات موذی.

فصل دوم: آلیاژهای و انواع مصنوعات فلزی

1- فلزات عادی اعم از تهیه نشده و نیمه تهیه شده و ترکیبات آن‎ها‏ از قبیل لنگر، لوازم ساختمانی به شکل ورق و ریخته شده، سندان، زنگ و ناقوس، صندوق و صندوقچه آهنی، گلوله‎ها‏ی فولادی، نعل اسب، مواد معدنی، میخ و پیچ، ریل و سایر لوازم جهت راه آهن، زنجیر (به استثنای زنجیر‎ها‏ی وسایل نقلیه)، کابل و سیم و مفتول (غیر برقی)، قفل و بست و بند لوله‎ها‏ی فلزی و سایر مصنوعاتی که که از فلزات گرانبها ساخته نشده که در هیچ طبقه دیگری ذکر نگردیده است.

2- موتورها (به استثنای موتورهای ویژه وسایل نقلیه)، انواع ماشین و ماشین‎ها‏ی افزار، دستگاهای بزرگ کشاورزی، قفل‎ها‏ی اتصال و تسمه انتقال قوه (به استثنای قفل و تسمه‎ها‏ی مخصوص وسایل نقلیه)، ماشینهای جوجه کشی.

3- دستگاه‎ها‏ی و تجهیزات دستی، چنگال، قاشق، آلات برنده، و اسلحه سرد.

فصل سوم: دستگاه‎ها‏ی فنی، علمی و صنعتی

1- دستگاه‎ها‏ و تجهیزات علمی و دریانوردی و مهندسی و برقی از جمله (بی سیم) و عکاسی، صندوق ثبات خودکار جهت پول، سینما توگراف و دستگاه تصویری و اوزان و مقیاس‎ها‏، آلات علامت دادن و کنترل (نظارت) دستگاه، لوازم نجات و آموزش، دستگاه خودکار یا ژتون یا پول فلزی ماشینهای گویا، ماشین‎ها‏ی حساب و ماشین‎ها‏ی آتش خاموش کن.

2- تجهیزات و دستگاه‎ها‏ی جراحی و طبی و دندان سازی و بیطاری از قبیل دست، چشم، دندان‎ها‏ی مصنوعی و پا.

3- تجهیزات و لوازم روشنایی، خشک کردن، سیستم‎ها‏ی تهویه، لوله کشی آب، گرم کردن، مولد بخار، طبخ، تبرید و بهداشتی.

4- وسایل حمل و نقل زمینی، هوایی و دریا به همراه وسایل نقلیه.

5- سلاح گرم، مواد قابل اشتعال، مهمات و خمپاره.

6- آلیاژهای گرانقیمت و ترکیبات آنها، وسایل کرونومتر، مصنوعات ساخته شده فلزی و یا روکش شدن با آن (به استثنای وسایل برنده، چنگال و قاشق) جواهرات و سنگهای گرانبها و ساعت.

7- وسایل موسیقی به استثنای ماشین‎ها‏ی ناطق و دستگاه‎ها‏ی بی سیم

فصل چهارم: مصنوعات و اشیاء ساخته شده از مواد مختلف

1- محصولات کاغذی، مقوا و محصولات آن، مطبوعات، روزنامه، مجلات، ماشین تحریر و لوازم دفتر به استثنای مبل، لوازم آموزش و تربیت (به اسنثنای دستگاههای آموزشی) ورق بازی، کتاب و لوازم صحافی، عکس، لوازم التحریر، لوازم چسب دار (برای لوازم التحریر)، لوازم هنری، قلم موی نقاشی، حروف و کلیشه مطبعه.

2- کائوچو، کم لاستیک (بالاتا) و مواد مشابه محصولات آن از مواد مزبور که در سایر طبقات ذکر گردید، پنبه نسوز، میکا، محصولات ساخته شده از آنها، وسایل باربندی و انسداد و لوازم عایقکاری، لوله قابل ارتجاع و غیرفلزی.

3- لوازم ساخته شده از آنها که در سایر طبقات ذکر نشده است، چرم و چرم مصنوعی، پوست، شلاق و زین و برگ، چمدان و کیفهای دستی مسافرتی، چتر، عصا، اشیاء سراجی.

4- لوازم و مصالح ساختمانی سنگ طبیعی و مصنوعی، سمنت، آهک، یا سمنتی مصالح راهسازی، آسفالت، ملات، گچ، شن لوله سفالی، قطرات، بناهای سنگی، سرلوله بخاری دیواری و ساختمان‎ها‏ی متحرک.

5- چوب و وسایل چوبی، چوب پنبه، نی، حصیر، شاخ، استخوان، عاج، صدف، مرجان، گوش ماهی و محصولات مشابه کلیه موارد مزبور، مبل، آیینه، کهربا، فلس و دمار ماهی، قاب و مصنوعاتی که در سایر طبقات ذکر نشده و از موارد زیر ساخته شده است.

6- شانه و ابر، ماهوت پاک کن( به اسنثنای قلم موی نقاشی)، لوازم مخصوص تهیه قلم و ماهوت پاک کن آلات و لوازم جهت پاک وتمیز کردن، وسایل کوچک خانه داری که از فلز قیمتی ساخته نشده ویا روکش نشده است، براده فولاد شیشه آلات، اشیاء ساخته شده از چینی و بدلچینی و سفال که در سایر طبقات عنوان نشده است.

فصل پنجم: مصنوعات نساجی

1- طناب، ریسمان، تور، چادر، سایه افکن، کیسه و روپوش کالا، بادبان و شراع، کیسه وگونی، پوشال و لوازم، پرکردن، مسنوجات تهیه شده از مواد الیافی خام (مو، کاپوک، علف دریایی و ... ).

2- انواع نخ.

3- انواع پارچه، رختخواب، سفره و وسایلی که در دیگر طبقان عنوان نشده است.

4- پوشاک از قبیل کفش، پوتین و کفش راحتی.

5- توری و اشیاء قلابدوزی، دکمه فشاری، سنجاق و سوزن، روبان و حاشیه و قیطان، دگمه، گل‎ها‏ی مصنوعی.

6- قالیچه، فرشهای مشمعی و سایر پوشش‎ها‏ی کف اطاق، حصیر و پادری و بوریا، روپوش‎های غیر پارچه ای.

فصل ششم: وسایل ورزشی و اسباب بازی

1- وسایل ورزش و ژیمناستیک (به استثنای ملبوس)، اسباب بازی و تفریح، تزئینات لوازم آرایش، درخت نوئل.

فصل هفتم: محصولات کشاورزی و مواد غذایی

1- گوشت ماهی، طیور، شکار، عصاره‎ها‏ی گوشت، ژله و مربا، تخم مرغ، شیر و سایر محصولات لبنی، روغن و دهنیات خوراکی، کنسرو و ترشی، سبزیجات و خشکبار و میوه‎ها‏ی پخته و کنسروی.

2- عسل، شیره، ملاس، برنج، (تاپیوکا)، آرد هندی(لاکو)، بدل قهوه، آرد، ترکیبات تهیه شده از غلات، نان، قهوه، چای، کاکائو، قندو شکر، بیسکویت، نمک، خردل، فلفل، نانهای شیرینی جات، بستنی، ادویه جات، خمیر مایه گرد نانوایی، سرکه، یخ، چاشنی.

3- بذر، گیاه و گلهای طبیعی مواد غذایی جهت حیوانات، مالت، محصولات کشاورزی، حیوانات زنده، میوه جات و سبزیجات و نباتات تازه، پرورش گیاه و جنگلبانی و دانه‎ها‏یی که در سایر طبقات ذکر نشده است.

4- آبهای معدنی، گازدار، ترکیبات جهت تهیه نوشابه و سایر نوشابه‎ها‏ی غیرالکلی.

5- محصولات این طبقه قابل ثبت نیستند.

6- تنباکو، دخانیت، کبریت و لوازم آنها.

فصل هشتم: سایر موارد

1- تجارت اموری دفتری و اداری، تبلیغات مدیریت تجاری، امور اداری.

2- امور مرتبط با معاملات املاک و مستغلات، بیمه امور مالی امور پولی.

3- تعمیر، بازسازی خدمات نصب و ساختمان سازی.

4- مخابرات از راه دور.

5- ترتیب دادن مسافرتها، حمل و نقل بسته بندی و نگهداری محصولات تهیه شده.

6- به‏سازی و عمل‏آوری مواد.

7- آموزش و پرورش، فعالیت‎ها‏ی ورزشی و فرهنگی، دوره‎ها‏ی کارآموزی و تعلیمی و تفریح و سرگرمی.

8- خدمات حقوقی، تحقیق و پژوهش و طراحی در این زمینه، خدمات تجزیه و تحلیل، تحقیقات صنعتی، طراحی و توسعه نرم افزار و سخت افزار رایانه ای و خدمات عملی و فنآوری.

9- خدمات تامین مسکن، محل اقامت موقت، عرضه اغذیه و نوشابه.

10- خدمات کشاورزی، باغداری و جنگلداری، خدمات پزشکی، مراقبت‎ها‏ی بهداشتی و زیبائی برای انسانها یا حیوانات و خدمات بیطاری.

11- خدمات امنیتی برای محافظت از افراد اموال و دارائیها و خدمات شخصی یا اجتماعی که توسط دیگران برای رفع نیازهای افراد ارائه می‏گردد.,



:: بازدید از این مطلب : 150
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 13 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

در مواردی که صاحبان شرکت ها تصمیم می گیرند که شرکت خود را منحل کنند عموما موارد زیادی به عنوان علت ذکر شده ثبت شده که می توان یکی از پر محتمل ترین آن ها را نظر شرکا دانست. در مورد نظر شرکا گاهی یک فرد یا تمام شرکا موجب انحلال شرکت می شوند که در زیر به طور کامل توضیح داده ایم
الف)انحلال به ارادۀ یکی از شرکا

با توجه به بند «د» ماده ۱۳۶ و مواد ۱۶۱ و ۱۸۹ ق.ت هر زمان که یکی از شرکا قرار داد را فسخ نماید، شرکت منحل می شود. البته اگر شرکت برای مدت معینی مشخص شده باشد، این بند مورد نظر قرار نمی گیرد و تا سر رسید عمر مشخص شده باید شرکت به حالت فعال بماند. به همین دلیل، برای اینکه شرکا از حق فسخ استفاده نکنند ماده ۱۳۷ قانون تجارت به صورت های زیر مشخص شده است:

۱٫ شریک در صورتی می تواند از این حق استفاده کند که اساسنامه این حق را از او سلب نکرده باشد و بدین ترتیب، لازم نیست که حق فسخ در اساسنامه پیش بینی شده باشد، بلکه کافی است که حق مزبور از شریک سلب نشده باشد تا بتواند شرکت را فسخ کرده، باعث انحلال آن شود؛
۲٫ فسخ ناشی از قصد اضرار به شرکا نباشد. این قاعده منطقی است؛ چه قانون به اشخاص اجازه نمی دهد که در اعمال حق خود راه سوء استفاده را در پیش گیرند. قانون گذار قاعده کلی منع سوء استفاده از حق را در این ماده به صراحت گنجانده و جای بحث باقی نگذاشته است. تشخیص مضر بودن فسخ برای شرکا با دادگاه است.
۳٫ تقاضا باید شش ماه قبل از فسخ به طور کتبی به شرکا اعلام شود. با توجه به اینکه قانون، جز کتبی بودن تقاضا، شرط تشریفاتی دیگری مقرر نکرده است، تقاضا می تواند به صورت اظهار نامه و نامه سفارش یا به طریق دیگری که انجام دادن تقاضا را اثبات کند، صورت پذیرد.
۴٫ اگر موافق اساسنامه باید سال به سال به حساب شرکت رسیدگی شود، فسخ در موقع ختم محاسبه سالانه به عمل می آید. این تأکید قانون گذار برای حفظ حقوق اشخاص ثالث است و به هر حال، قاعده ای است که جنبه نظم عمومی دارد و شرکا نمی توانند بر خلاف آن، توافق کنند.

بدین صورت اگر شرکت فسخ شود، باید فعالیت هایش تمام شود و شرکت منحل شود، و در چنین موقعی اگر سایر شرکا بخواهند ادامه بدهند باید شرکت جدیدی تاسیس کنند.
ب) انحلال مبنی بر رضایت تمامی شرکا

زمانی برای انحلال شرکت نیاز به رضایت کلیه اعضا وجود دارد که مدت زمان شرکت برای مدت نامحدود و یا مدت زمان معینی نوشته شده باشد که هنوز موعد مقرر سر نرسیده باشد در غیر اینصورت اگر شرکت برای مدت محدود فعالیت مشخص شده باشد و مدت هم سر آمده باشد خود قرار داد به طور رسمی باطل می شود و شرکت منحل می گردد.
بنابراین بر اساس مواد ۱۳۶، ۱۶۱ و ۱۸۹ ق.ت اگر قبل از سر رسید همه شرکا راضی به انحلال شرکت باشند، می توانند شرکت را منحل کنند و اساسنامه را تغییر دهند. قابل توجه است که انحلال شرکت را باید ثبت کرد و بر اساس ماده ۹ نظامنامه ق.ت این انحلال را به گوش عموم برسانند.



:: بازدید از این مطلب : 82
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 13 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

شرکت سهامی عام یکی از انواع شرکت‌های سهامی است که قسمتی از سرمایهٔ آن از راه فروش سهام به مردم تأمین شود. سهام شرکت سهامی عام در بورس اوراق بهادار داد و ستد می‌شود.

سازمان‌های بورس در برخی کشورها معمولاً شرکت‌هایی را می‌پذیرند که دارای سرمایه و اعتبار بسیار قوی باشند. مؤسسان این گونه شرکت‌ها قسمتی از سرمایه شرکت را از راه فروش سهام به عموم مردم تأمین می‌کند. در این نوع شرکت‌ها، صاحبان سهام می‌توانند سهام خود را در بورس واگذار کنند و در واقع مالکیت خود را به دیگران منتقل کنند.

تعداد شرکا در شرکت سهامی عام زیادتر از سایر انواع شرکت‌های سهامی است؛ این امر می‌تواند منجر به جمع‌شدن سرمایه‌های کوچک و ایجاد یک سرمایه بزرگ بشود که انجام فعالیت‌های اقتصادی بزرگ را میسر می‌سازد. در این نوع شرکتها نقل و انتقال سهام بسیار آسان است و محدود به رضایت دیگر سهامداران نیست.



:: بازدید از این مطلب : 146
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 13 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

اسناد و مدارک مورد لزوم برای ثبت نمایندگی شرکت خارجی

 ۱-در زمان ارائه درخواست از طریق سامانه جامع ثبت شرکتها در قسمت اشخاص می بایست نسبت به درج کد فراگیر ملی و سایر اطلاعات اقدام گردد. اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی که به عنوان نماینده تعیین میگردند بایستی نسبت به ارسال تصویری از رسید اینترنتی درخواست کد فراگیر ملی که از طریق سایت سازمان امور مالیاتی به آدرس www.tax.gov.ir  قابل پیگیری و وصول بوده و متضمن شماره کد فراگیر ملی باشد ، اقدام نمایند.     

۲- درخواست کتبی شرکت مادر

اساسنامه، آگهی تاسیس و آخرین تغییرات ثبت شده و قرارداد نماینده یا نمایندگان با شرکت خارجی که اصل مدارک فوق بایستی به تائید سفارت، نمایندگی یا کنسولگری ایران در آن کشور رسیده و نیز یک نسخه ترجمه رسمی مدارک فوق که بایستی توسط مترجمان رسمی ترجمه شده و به تائید اداره اسناد و امور مترجمان رسمی (فنی) قوه قضائیه رسیده باشد.

گزارش توجیهی نماینده در ایران که بایستی حاوی اطلاعات ذیل باشد:

اطلاعات مربوط به فعالیتهای شرکت

تبیین دلایل و ضرورت تاسیس نمایندگی در ایران

تبیین نوع و حدود اختیارات و محل فعالیت نماینده

برآورد نیروی انسانی ایرانی و خارجی مورد نیاز

نحوه تامین منابع وجوه ارزی و ریالی برای ادراه امور نمایندگی

ارائه تعهدنامه دائر بر اینکه چنانچه مجوز فعالیت آنها از سوی مراجع ذیصلاح لغو شود در ظرف مدت معینی که توسط اداره ثبت شرکتها و موسسات غیر تجاری ابلاغ می شود نسبت به انحلال شعبه و معرفی مدیر تصفیه اقدام نمایند. (موضوع ماده ۶ آئین نامه اجازه ثبت شعبه و نمایندگی شرکتهای خارجی در ایران)

تصویرمصدق گذرنامه و ترجمه آن در مواردی که شخص حقیقی خارجی به عنوان نماینده معرفی شده   باشد.

۷ – چنانچه اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی به عنوان مدیر شعبه تعیین گردیده باشند ارایه مدارک و مستنداتی که جهت ثبت شرکتها ضروریست به پیوست سایر مدارک ارسال گردد.

۸-گزارش فعالیت نمایندگی

نماینده یا نمایندگی شرکت خارجی بر اساس ماده ۸ آئین نامه اجرائی قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی موظفند گزاش فعالیت نمایندگی در ایران را همراه با صورتهای مالی حسابرسی شده خود ظرف مدت ۴ ماه پس از پایان سال مالی  به دستگاه های زیربط ارسال دارند.



:: بازدید از این مطلب : 141
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 13 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 موسسات غیر تجاری به دو قسمت تقسیم می شوند:

١- موسساتی که هدفشان جلب منافع و تقسیم آن بین اعضا خود نیست.

٢- موسساتی که هدفشان جلب منافع مادی و تقسیم منافع مزبور بین اعضا خود یا غیر است مانند موسسات فنی و حقوقی و غیره.
 

مدارک مورد نیاز جهت ثبت موسسه غیرتجاری :

کپی شناسنامه و کارت ملی شرکا


نکته :برای ثبت موسسه غیرتجاری هیچ یک از افراد به گواهی عدم سوء پیشینه نیازی ندارند.

نکته :برای ثبت موسسه غیرتجاری هیچ یک از افراد به اقرارنامه مدیران نیازی ندارند.



:: بازدید از این مطلب : 116
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 13 تير 1397 | نظرات ()